અધ્યાય 2 · શ્લોક 1

ભાષ્ય

પ્રથમ અધ્યાયના અંતે અર્જુનની જે દશા હતી, તેનું વર્ણન સંજય અહીં કરે છે. અર્જુન અત્યંત કરુણા, શોક અને મોહથી ગ્રસ્ત છે. તેની આંખોમાં આંસુ છે અને તે યુદ્ધભૂમિમાં હતાશ થઈને બેસી ગયો છે. આ પરિસ્થિતિમાં, ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ, જેમને અહીં 'મધુસૂદન' (મધુ નામના દૈત્યનો નાશ કરનાર, અર્થાત્ અજ્ઞાન અને દુઃખનો નાશ કરનાર) કહ્યા છે, તેઓ અર્જુનને તેની આ દયનીય સ્થિતિમાંથી બહાર કાઢવા માટે ઉપદેશ આપવાનો પ્રારંભ કરે છે. આ શ્લોક ગીતાના જ્ઞાનના પ્રારંભ માટેની ભૂમિકા તૈયાર કરે છે.