અધ્યાય 18 · શ્લોક 48

ભાષ્ય

સ્વધર્મ પાલન વિશે વધુ સ્પષ્ટતા કરતાં ભગવાન કહે છે, "હે કૌન્તેય!" `સહજમ્ કર્મ` (જે પોતાના સ્વભાવ અને વર્ણને કારણે સહજ રીતે પ્રાપ્ત થયું છે તે કર્મ) `સદોષમ્ અપિ` (ભલે તેમાં કોઈ દોષ દેખાતો હોય, જેમ કે યુદ્ધમાં હિંસાનો દોષ) તો પણ `ન ત્યજેત્` (તેને છોડવું ન જોઈએ). શા માટે? `હિ` (કારણ કે) `સર્વારમ્ભાઃ` (બધા જ કર્મોના આરંભ) `દોષેણ આવૃતાઃ` (કોઈ ને કોઈ દોષથી ઢંકાયેલા જ હોય છે) `ઇવ અગ્નિઃ ધૂમેન` (જેમ અગ્નિ સ્વાભાવિક રીતે જ ધુમાડાથી ઢંકાયેલો હોય છે). આ સંસારમાં કોઈ પણ કર્મ એવું નથી જે સંપૂર્ણપણે નિર્દોષ હોય. તેથી, પોતાના સ્વાભાવિક કર્મમાં દેખીતા દોષને કારણે તેને છોડી દેવાને બદલે, તેને અનાસક્ત ભાવે અને ઈશ્વરાર્પણ બુદ્ધિથી કરવું જોઈએ, જેથી તેનો દોષ ન લાગે.