અધ્યાય 14 · શ્લોક 20

ભાષ્ય

ગુણાતીત થવાનું અંતિમ પરિણામ ભગવાન સ્પષ્ટ કરે છે. `દેહી` (જીવાત્મા) `દેહસમુદ્ભવાન્` (દેહની ઉત્પત્તિના કારણરૂપ અથવા દેહ સાથેના સંબંધથી પ્રગટ થતા) `એતાન્ ત્રીન્ ગુણાન્` (આ ત્રણેય ગુણોને) `અતીત્ય` (ઓળંગીને, તેનાથી પર થઈને) `જન્મમૃત્યુજરાદુઃખૈઃ` (જન્મ, મૃત્યુ, વૃદ્ધાવસ્થા અને સર્વ પ્રકારનાં દુઃખોથી) `વિમુક્તઃ` (સંપૂર્ણપણે મુક્ત થઈને) `અમૃતમ્ અશ્નુતે` (અમરત્વને, એટલે કે મોક્ષને, ભોગવે છે). જ્યાં સુધી જીવ ગુણોના વશમાં છે, ત્યાં સુધી જન્મ, મૃત્યુ, જરા, વ્યાધિ અને અન્ય દુઃખો તેને ભોગવવાં પડે છે. પરંતુ જ્યારે તે જ્ઞાન દ્વારા ગુણોથી પર થઈ જાય છે, ત્યારે તે આ બધાં દુઃખોથી છૂટીને શાશ્વત આનંદ અને અમરત્વ પ્રાપ્ત કરે છે.