अध्याय 14 · श्लोक 20

गुणानेतानतीत्य त्रीन्देही देहसमुद्भवान्‌ । जन्ममृत्युजरादुःखैर्विमुक्तोऽमृतमश्नुते ॥ १४-२० ॥

अर्थ

हा पुरुष शरीराच्या उत्पत्तीला कारण असलेल्या या तिन्ही गुणांना उल्लंघून जन्म, मृत्यू, वार्धक्य आणि सर्व प्रकारच्या दुःखांपासून मुक्त होऊन परमानंदाला प्राप्त होतो. ॥ १४-२० ॥

स्पष्टीकरण

श्लोक 20 मध्ये, भगवान श्रीकृष्ण स्पष्ट करतात की जेव्हा एखादी व्यक्ती शरीरातील घटकांपासून उत्पन्न झालेल्या तीन गुणांच्या - सत्त्व, रजस आणि तम यांच्या ओलांडते तेव्हा तो जन्म, मृत्यू, वृद्धत्व आणि इतर सर्व दुःखांपासून मुक्त होतो आणि अमृत स्थिती प्राप्त करतो. अनुभव. या श्लोकातील तीन गुणांचा उल्लेख करून हे गुण आपल्या शरीर आणि मनाच्या स्वभावाचा भाग असल्याचे स्पष्ट केले आहे. हे गुण जन्मापासून मृत्यूपर्यंत आणि जीवनाच्या प्रत्येक टप्प्यावर आपल्या सुख-दु:खाच्या अनुभवावर प्रभाव टाकतात. गुणांच्या प्रकृतीच्या पलीकडे जाणे म्हणजेच त्यांच्या प्रभावाच्या पलीकडे जाणे मोक्षाकडे घेऊन जाते. जेव्हा माणूस या गुणांच्या प्रभावापासून मुक्त होतो तेव्हा त्याला खरा आनंद, शांती आणि अमृताचा अनुभव येतो. हा श्लोक दर्शवितो की केवळ आत्मज्ञान आणि योगाद्वारे या गुणांच्या पलीकडे जाऊन शाश्वत आनंद आणि मुक्ती मिळू शकते.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.