અધ્યાય 12 · શ્લોક 16

ભાષ્ય

ભગવાન પ્રિય ભક્તના વધુ ગુણો ગણાવે છે, જે તેની અનાસક્તિ અને કાર્યકુશળતા દર્શાવે છે. `અનપેક્ષઃ` (કોઈપણ પ્રકારની ભૌતિક કે સાંસારિક અપેક્ષા કે સ્પૃહા વિનાનો), `શુચિઃ` (બહારથી શરીરની અને અંદરથી મનની પવિત્રતા ધારણ કરનાર), `દક્ષઃ` (પોતાના કર્તવ્ય કર્મો કરવામાં કુશળ, સમયસર અને યોગ્ય રીતે કાર્ય કરનાર), `ઉદાસીનઃ` (પક્ષપાત રહિત, સાંસારિક મામલામાં અલિપ્ત, તટસ્થ ભાવ રાખનાર), `ગતવ્યથઃ` (બધી માનસિક વ્યથાઓ, પીડાઓ અને ચિંતાઓથી મુક્ત), `સર્વારમ્ભપરિત્યાગી` (ફળની ઈચ્છાથી પ્રેરાઈને કરાતા સકામ કર્મોના આરંભનો ત્યાગ કરનાર, કર્તાપણાના અભિમાનનો ત્યાગ કરનાર). `યઃ મદ્ભક્તઃ` (જે આવો મારો ભક્ત છે), `સઃ મે પ્રિયઃ` (તે મને પ્રિય છે). આ ગુણો ભક્તની આંતરિક શુદ્ધિ અને વ્યવહારિક જીવનમાં તેની સ્થિરતા અને અનાસક્તિ દર્શાવે છે.