અધ્યાય 12 · શ્લોક 10

ભાષ્ય

જો કોઈ સાધક માટે મનને વારંવાર ભગવાનમાં લગાવવાનો અભ્યાસ કરવો પણ કઠિન હોય, તો ભગવાન ત્રીજો, વધુ વ્યવહારિક માર્ગ બતાવે છે. `અભ્યાસે અપિ` (જો અભ્યાસ કરવામાં પણ) તું `અસમર્થઃ અસિ` (અસમર્થ હોય), તો `મત્કર્મપરમઃ ભવ` (મારા માટે કર્મ કરવાને જ પરમ કર્તવ્ય માનનારો થા). આનો અર્થ છે કે તું જે પણ કર્મો કરે (પોતાના વર્ણાશ્રમ અનુસાર કે સામાન્ય જીવનના), તે મારી પ્રસન્નતા માટે, મારી સેવા રૂપે કર. `મદર્થમ્ અપિ` (મારા માટે પણ, એટલે કે મારી પ્રસન્નતાના ઉદ્દેશ્યથી) `કર્માણિ કુર્વન્` (કર્મો કરતો રહીશ તો), તું `સિદ્ધિમ્ અવાપ્સ્યસિ` (સિદ્ધિને, એટલે કે ચિત્તશુદ્ધિ અને અંતે મોક્ષને, પામીશ). આ કર્મયોગનું ભક્તિ સાથેનું મિશ્રણ છે. કર્મના ફળની ઈચ્છા રાખ્યા વિના, કેવળ ભગવાનની પ્રસન્નતા માટે કર્મ કરવાથી પણ ચિત્ત શુદ્ધ થાય છે અને ભગવાનની કૃપા પ્રાપ્ત થાય છે.