અધ્યાય 1 · શ્લોક 45

ભાષ્ય

અર્જુન પોતાના પશ્ચાત્તાપનું કારણ સ્પષ્ટ કરે છે - રાજ્ય અને સુખનો લોભ. તેને લાગે છે કે આ ભૌતિક લાલસાને કારણે જ તેઓ પોતાના સ્વજનોને મારવા જેવા ઘોર પાપ માટે તૈયાર થયા છે. આત્મગ્લાનિથી ભરાઈને, તે એક અંતિમ અને અત્યંત ભાવુક નિર્ણય પર આવે છે. તે કહે છે કે જો કૌરવો, જેઓ હાથમાં શસ્ત્રો લઈને ઊભા છે, તે યુદ્ધભૂમિમાં તેને નિઃશસ્ત્ર અને કોઈ પણ જાતનો સામનો ન કરતો જુએ અને મારી નાખે, તો તે પણ તેને સ્વીકાર્ય છે.