अध्याय 1 · श्लोक 45

अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम्‌ । यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥ १-४५ ॥

अर्थ

अरेरे! किती खेदाची गोष्ट आहे! आम्ही बुद्धिमान असूनही राज्य आणि सुख यांच्या लोभाने स्वजनांना ठार मारायला तयार झालो, हे केवढे मोठे पाप करायला उद्युक्त झालो बरे! ॥ १-४५ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात अर्जुनाने भगवान श्रीकृष्णाला म्हटले आहे की, युद्धात शस्त्रधारी सैनिकांनी, म्हणजे सेनापतींनी मला मारले आणि माझ्याकडे प्रतिशोधाचे कोणतेही साधन नसले तरी ते माझ्यासाठी अधिक हितकारक असेल. अर्जुन म्हणतो की जरी तो सशस्त्र कौरवांचा सामना करतो आणि त्याच्याकडे स्वसंरक्षणाचे कोणतेही साधन नसले तरीही त्याचा मृत्यू त्याच्या आत्म्याच्या शांतीसाठी फायदेशीर ठरेल. अर्जुनाला असे वाटते की जर सशस्त्र कौरव युद्धात त्याचे रक्षण करू शकत नाहीत आणि तो मरण पावला तर ही त्याच्यासाठी सुरक्षित आणि योग्य परिस्थिती असेल. या श्लोकात अर्जुनाची त्यावेळची मानसिक स्थिती प्रतिबिंबित होते जेव्हा तो युद्धादरम्यान अत्यंत अस्वस्थ आणि निराश वाटतो आणि त्याची स्थिती लढण्यास अनुकूल वाटत नाही.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.