અધ્યાય 1 · શ્લોક 37

ભાષ્ય

અર્જુન ફરીથી સુખના પ્રશ્ન પર આવે છે. તે શ્રીકૃષ્ણને (ફરી 'માધવ' કહીને) પૂછે છે કે પોતાના જ કુટુંબીજનોને મારીને કોઈ વ્યક્તિ ખરેખર સુખી કેવી રીતે થઈ શકે? ભલે પછી વિજય મળે અને રાજ્ય મળે. તે સ્વીકારે છે કે કૌરવોની બુદ્ધિ લોભને કારણે ભ્રષ્ટ થઈ ગઈ છે ('લોભોપહતચેતસઃ'), જેના કારણે તેઓ પોતાના કૃત્યના પરિણામો જોઈ શકતા નથી.