અધ્યાય 1 · શ્લોક 35

ભાષ્ય

અર્જુન પોતાના નિર્ણયને વધુ ભારપૂર્વક રજૂ કરે છે. તે કહે છે કે ફક્ત આ પૃથ્વીના નાના સરખા રાજ્ય માટે જ નહીં, પરંતુ જો ત્રણેય લોકનું સામ્રાજ્ય મળતું હોય, તો પણ તે પોતાના સ્વજનોનો વધ કરવા તૈયાર નથી. આ દર્શાવે છે કે તેના માટે સંબંધોનું મૂલ્ય ભૌતિક સંપત્તિ અને સત્તા કરતાં ઘણું વધારે છે. પછી તે શ્રીકૃષ્ણને 'જનાર્દન' (લોકો દ્વારા જેમની પ્રાર્થના કરાય છે, અથવા દુષ્ટોને દંડ દેનાર) કહીને પૂછે છે કે આ ધૃતરાષ્ટ્રના સંતાનો (જેઓ મુખ્ય અપરાધી છે) ને મારીને પણ છેવટે શું ખુશી કે સંતોષ મળવાનો છે? કારણ કે તેઓ પણ પોતાના જ કુટુંબી છે.