અધ્યાય 1 · શ્લોક 20

ભાષ્ય

હવે કથાનું કેન્દ્ર અર્જુન પર આવે છે. સંજય ધૃતરાષ્ટ્રને ('મહીપતે') જણાવે છે કે કૌરવોને યુદ્ધ માટે સુસજ્જ ('વ્યવસ્થિતાન્') જોઈને, અને જ્યારે શસ્ત્રપ્રહાર શરૂ થવાની અણી પર હતો ('પ્રવૃત્તે શસ્ત્રસંપાતે'), ત્યારે અર્જુને, જે 'કપિધ્વજ' (જેના રથની ધ્વજા પર હનુમાનજીનું ચિહ્ન છે, જે વિજય અને રક્ષણનું સૂચક છે) તરીકે ઓળખાય છે, પોતાનું પ્રસિદ્ધ ધનુષ્ય 'ગાંડીવ' ઉઠાવ્યું ('ધનુરુદ્યમ્ય'). આ ક્ષણે, યુદ્ધ શરૂ થાય તે પહેલાં, તે પોતાના સારથિ, ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ, જેમને 'હૃષીકેશ' (ઇન્દ્રિઓના સ્વામી) કહ્યા છે, તેમને કંઈક કહે છે. આ આગામી સંવાદ માટેની ભૂમિકા છે.