अध्याय 9 · श्लोक 27

स्पष्टीकरण

या श्लोकात, भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला आज्ञा देतात की तो जे काही करतो - मग ते काम असो, अन्न असो, यज्ञ असो, दान असो किंवा तपश्चर्या असो - सर्व कृती भगवंताच्या भक्तीनेच कराव्यात. "यतकरोशी" (तुम्ही जे काही कराल): या श्लोकाद्वारे भगवान अर्जुन सर्व कार्य समर्पणाने करण्याचा सल्ला देत आहेत. "यादस्र्नासी" (जे काही तुम्ही खात असाल): खाणे पिणे ही क्रिया देखील भगवंताच्या भक्तीने आणि समर्पणाने केली पाहिजे. “यज्जुहोषी” (यज्ञात जे काही अर्पण करता ते): यज्ञ आणि कर्मकांडात सर्व काही देवाला अर्पण केले जाते हीच भावना असावी. “दादासी येता” (तुम्ही जे काही दान करता): दान हा देखील देवाच्या सेवेचा एक भाग असावा आणि ते सर्व देवासाठी आहे अशी भावना असावी. "यत्तपस्यासि" (तुम्ही जे काही तपश्चर्या कराल) : तपश्चर्या ही सुद्धा भगवंताची भक्तीच असावी. "तत्कुरुष्व मदर्पणम्" (तुम्ही केलेले सर्व कार्य मला समर्पित करा): येथे भगवान सांगतात की प्रत्येक कार्य त्याला समर्पित केले पाहिजे, जेणेकरून आपली प्रत्येक कृती त्याच्या उपासनेचे आणि सेवेचे माध्यम बनू शकेल. अशाप्रकारे, या श्लोकाद्वारे भगवान कृष्ण अर्जुनला एक सर्वसमावेशक दृष्टीकोन स्वीकारण्याचा सल्ला देत आहेत, जिथे प्रत्येक कृती दैवी हेतूने केली जाते. हा समर्पण आणि भक्तीचा संदेश आहे जो प्रत्येक कार्याला सद्गुण आणि आध्यात्मिक बनवतो.