अध्याय 9 · श्लोक 26

पत्रं पुष्पं फलं तोयं ये मे भक्त्या प्रयच्छति । तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ९-२६ ॥

अर्थ

जो कोणी भक्त मला प्रेमाने पान, फूल, फळ, पाणी इत्यादी अर्पण करतो, त्या शुद्ध बुद्धीच्या व निष्काम प्रेमी भक्ताने प्रेमाने अर्पण केलेले ते पान, फूल इत्यादी मी सगुण रूपाने प्रकट होऊन मोठ्या प्रीतीने खातो. ॥ ९-२६ ॥

स्पष्टीकरण

भगवान श्रीकृष्णाच्या मते, जर एखादा भक्त त्याच्या साध्या आणि खऱ्या प्रेमाने देवाला काहीही अर्पण करतो - मग ते पान, फूल, फळ किंवा पाणी - तर देव त्या अर्पण केलेल्या वस्तूला खूप मौल्यवान मानतो. यावरून असे दिसून येते की देवाला भौतिक गोष्टींपेक्षा भक्ताच्या भावना आणि भक्ती जास्त आवडते. हा श्लोक भक्तांना संदेश देतो की खऱ्या प्रेमाने आणि भक्तीने अर्पण केलेली छोटीशी गोष्टही भगवंतासाठी अत्यंत मौल्यवान आहे. अशा प्रकारे, देवाने आपल्या भक्तांच्या भक्तीचे महत्त्व अधोरेखित केले आहे आणि भक्ताची खरी भक्ती आणि प्रेम हे सर्वात महत्त्वाचे आहे याची खात्री केली आहे.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.