ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 27

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪೂಜಾವಸ್ತುಗಳ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣನು, ಈಗ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ದೈನಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವ. "ಕೌಂತೇಯ! ನೀನು ಏನನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ (`ಯತ್ ಕರೋಷಿ`), ಏನನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೀಯೋ (`ಯತ್ ಅಶ್ನಾಸಿ`), ಏನನ್ನು ಹೋಮ ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ (`ಯತ್ ಜುಹೋಷಿ`), ಏನನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತೀಯೋ (`ದದಾಸಿ ಯತ್`), ಮತ್ತು ಯಾವ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೀಯೋ (`ಯತ್ ತಪಸ್ಯಸಿ`), ಅದನ್ನು (`ತತ್`) ನನಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ (`ಮದರ್ಪಣಂ`) ಮಾಡು (`ಕುರುಷ್ವ`)." ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಸಹಜ ಮತ್ತು ವಿಹಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು, 'ಇದು ನನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆ ಕರ್ಮಗಳು ಪೂಜೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿ, ಬಂಧನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿಸುತ್ತವೆ.