અધ્યાય 9 · શ્લોક 26

ભાષ્ય

ભગવાન પોતાની ભક્તિની સરળતા અને ભક્તવત્સલતા દર્શાવે છે. તેમને પ્રસન્ન કરવા માટે મોટા યજ્ઞો કે મોંઘી સામગ્રીની જરૂર નથી. 'યઃ' (જે કોઈ ભક્ત) 'મે' (મને) 'પત્રમ્, પુષ્પમ્, ફલમ્, તોયમ્' (પાંદડું, ફૂલ, ફળ કે જળ – જે સહેલાઈથી ઉપલબ્ધ હોય તે) 'ભક્ત્યા પ્રયચ્છતિ' (ભક્તિભાવપૂર્વક અર્પણ કરે છે), 'તત્ ભક્ત્યુપહૃતમ્' – તે ભક્તિપૂર્વક અર્પણ કરેલી ભેટને 'અહમ્ પ્રયતાત્મનઃ અશ્નામિ' – હું તે શુદ્ધ ચિત્તવાળા ભક્તની (ભેટને) પ્રેમપૂર્વક ગ્રહણ કરું છું ('અશ્નામિ' – ખાઉં છું, એટલે કે સ્વીકાર કરું છું). ભગવાન વસ્તુને નહીં, પણ ભક્તના પ્રેમને જુએ છે.