ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 21

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆದರೆ, ಆ ಸ್ವರ್ಗಸುಖವು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. "ಅವರು (`ತೇ`) ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು (`ತಂ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಂ ವಿಶಾಲಂ`) ಅನುಭವಿಸಿ (`ಭುಕ್ತ್ವಾ`), ಪುಣ್ಯವು ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ (`ಕ್ಷೀಣೇ ಪುಣ್ಯೇ`) ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕವನ್ನು (`ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಂ`) ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ (`ವಿಶಂತಿ`). ಹೀಗೆ (`ಏವಂ`) ಮೂರು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು (ಸಕಾಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು) (`ತ್ರಯೀಧರ್ಮಂ`) ಅನುಸರಿಸಿದವರಾಗಿ (`ಅನುಪ್ರಪನ್ನಾಃ`), ಭೋಗಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು (`ಕಾಮಕಾಮಾಃ`) ಗತಾಗತವನ್ನು (ಹೋಗುವುದು-ಬರುವುದನ್ನು, ಅಂದರೆ ಹುಟ್ಟು-ಸಾವಿನ ಚಕ್ರವನ್ನು) (`ಗತಾಗತಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ (`ಲಭಂತೇ`)." ಸ್ವರ್ಗದ ಸುಖವು ಪುಣ್ಯವು ಇರುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಪುಣ್ಯ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಜನ್ಮವೆತ್ತಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಕೇವಲ ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು ಸಂಸಾರ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.