अध्याय 7 · श्लोक 24

अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः । परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम्‌ ॥ ७-२४ ॥

अर्थ

मूढ लोक माझ्या सर्वश्रेष्ठ, अविनाशी अशा परम भावाला न जाणता मन-इंद्रियांच्या पलीकडे असणाऱ्या, सच्चिदानंदघन परमात्मस्वरूप मला मनुष्याप्रमाणे जन्म घेऊन प्रगट झालेला मानतात. ॥ ७-२४ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आपल्या दिव्य स्वरूपाबद्दल सांगतात. येथे श्रीकृष्ण म्हणत आहेत की काही लोकांच्या माझ्याबद्दल चुकीच्या कल्पना आहेत. ते मला फक्त मानवी रूपात पाहू शकतात आणि म्हणून ते मला अव्यक्त (अव्यवस्थित) मानतात जो साकार (व्यक्त) स्वरूपात प्रकट झाला आहे. मी निराकार आणि निराकार अशा दोन्ही रूपांमध्ये अविनाशी आणि अनंत आहे हे वास्तव त्यांना समजत नाही. स्पष्टीकरण: अव्यक्तम व्यक्तिमापन्नम्: असे मानले जाते की जो निराकार आणि अव्यक्त आहे तो शरीररूपात प्रकट झाला आहे. मन्यन्ते मबुधायः: जे मूर्खपणाने ग्रस्त आहेत ते मला या रूपात मानतात. परम भावमजनांतो : ते माझे परम आणि अद्वितीय स्वरूप जाणून घेऊ शकत नाहीत. ममव्ययमनुत्तम: माझे रूप अव्यय (शरीरी आणि अविनाशी) आणि सर्वोच्च आहे. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण हे स्पष्ट करत आहेत की जे मला केवळ माझ्या बाह्य रूपांनी ओळखतात ते माझे खरे स्वरूप जाणू शकत नाहीत. त्यांचे ज्ञान मर्यादित आहे आणि त्यांना माझे खरे आणि सर्वोच्च स्वरूप समजत नाही. हा श्लोक आपल्याला शिकवतो की ईश्वराची खरी ओळख केवळ बाह्य नाही तर ती योग्य ज्ञानाने आणि भक्तीने समजून घेता येते.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.