अध्याय 7 · श्लोक 19

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आपल्या दिव्य ज्ञानाचा महिमा वर्णन करत आहेत. येथे भगवंत सांगत आहेत की अनेक जन्म आणि अनेक जीवन साधनेनंतर जेव्हा मनुष्याला प्रत्यक्ष ज्ञान प्राप्त होते, तेव्हा तो माझा (भगवान श्रीकृष्ण) आश्रय घेतो. अशा व्यक्तीला "ज्ञानी" म्हटले जाते, म्हणजेच त्याने खरे ज्ञान प्राप्त केले आहे आणि आता त्याने मला, वासुदेवाला सर्वशक्तिमान आणि सर्वव्यापी म्हणून स्वीकारले आहे. स्पष्टीकरण: “बहुनान जन्ममंते”: यावरून असे दिसून येते की अनेक जन्मांच्या प्रवासानंतर आणि कर्मकांडानंतरच खरे ज्ञान प्राप्त होते. हे ज्ञान साधना, तपश्चर्या आणि अनुभवलेल्या जीवनानंतरच शक्य आहे. “ज्ञानवन्मा प्रपद्यते”: जेव्हा मनुष्याला हे ज्ञान प्राप्त होते, तेव्हा तो मला शरण जातो. येथे जाणकार असा आहे की ज्याला सत्य समजले आहे आणि जो आता मला पूर्ण शरण गेला आहे. "वासुदेवः सर्वमिति": येथे एखाद्याला माहित आहे की वासुदेव (भगवान कृष्ण) हे सर्व काही आहे. तो स्वतः ब्रह्मा, विष्णू, शिव आणि सर्व देवांच्या रूपात प्रकट होतो आणि अशा प्रकारे सर्व काही त्याचा अंश आहे. "सा महात्मा सुदुर्लभ": हे ज्ञान प्राप्त करून खऱ्या अर्थाने ईश्वराला समजून घेणारा महात्मा अत्यंत दुर्मिळ आहे. या प्रकारची व्यक्ती खूप भाग्यवान आहे आणि त्यांच्याकडे येणे किंवा भेटणे कठीण आहे. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण हे स्पष्ट करत आहेत की खरे ज्ञान मिळाल्यावरच माणसाला आध्यात्मिक सत्य समजते आणि या ज्ञानाने तो भगवान श्रीकृष्णाची परिपूर्णता आणि वैश्विकता स्वीकारतो. अशी व्यक्ती मिळवणे खूप कठीण आहे आणि हाच खरा मार्ग आहे.