अध्याय 6 · श्लोक 41

स्पष्टीकरण

या श्लोकात ध्यानयोगाच्या संदर्भात योगाभ्यासातील यश आणि अपयशाची चर्चा आहे. योगामध्ये अपयश आले तरी त्याची प्रगती व्यर्थ जात नाही, हे येथे स्पष्ट केले आहे. जो माणूस योगमार्गात संघर्ष करतो आणि अयशस्वी होतो तो सद्गुरुंच्या जगाला प्राप्त होतो ज्यांनी आपल्या चांगल्या कर्माने उच्च जगाचा अनुभव घेतला आहे. या श्लोकाद्वारे योगसाधना आणि त्यातील अडचणी व्यर्थ जात नाहीत, हे शिकवण्यात आले आहे. अयशस्वी होऊनही, एखाद्या व्यक्तीला चांगले आणि नीतिमान जीवन जगण्याची संधी मिळते आणि त्याच्या आध्यात्मिक साधनेतून मिळालेले पुण्य त्याचा पुनर्जन्मातही फायदा होतो. त्यामुळे योगसाधनेमध्ये सतत प्रयत्न आणि समर्पण आवश्यक आहे आणि अपयशाच्या वेळीही शरणागती आणि संयम राखला पाहिजे, कारण प्रत्येक प्रयत्न आपल्याला नवीन दिशा आणि प्रगतीकडे घेऊन जातो.