अध्याय 4 · श्लोक 40

अज्ञश्चाश्रद्दधानश्च संशयात्मा विनश्यति । नायं लोकोऽस्ति न परो न सुखं संशयात्मनः ॥ ४-४० ॥

अर्थ

अविवेकी आणि श्रद्धा नसलेला संशयी मनुष्य परमार्थापासून खात्रीने भ्रष्ट होतो. संशयी माणसाला ना हा लोक, ना परलोक आणि ना सुख. ॥ ४-४० ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला ज्ञानप्राप्तीमध्ये कोणते अडथळे आहेत हे समजावून सांगत आहेत. माणसाला ज्ञानप्राप्तीपासून रोखणारे तीन प्रमुख दोष त्यांनी सांगितले आहेत. अज्ञानी : ज्ञानापासून वंचित असलेल्या व्यक्तीला अज्ञानी म्हणतात. अशा व्यक्तीला सत्य समजू शकत नाही, आणि म्हणून त्याला आत्म्याचे ज्ञान प्राप्त करणे अशक्य होते. अध्याधन: हा शब्द अशा लोकांसाठी वापरला गेला आहे जे त्यांच्या विचारात स्थिर नाहीत आणि त्यांची धर्म आणि अध्यात्मावर खरी भक्ती नाही. ते ज्ञान गांभीर्याने घेत नाहीत आणि केवळ बाह्य जगाच्या सुखात हरवून जातात. संशयास्पद आत्मा: ही अशी व्यक्ती आहे जी शंकांनी ग्रस्त आहे. तो कोणत्याही गोष्टीवर विश्वास ठेवत नाही, जरी ते खरे असले तरी. एक संशयी व्यक्ती नेहमी प्रश्न उपस्थित करते आणि अशा प्रकारे खरे ज्ञान प्राप्त करू शकत नाही. भगवान श्रीकृष्ण म्हणतात की अशा व्यक्तीचे या लोकात किंवा परलोकातही कल्याण होत नाही. संशयाने ग्रासलेल्या माणसाला या जगात सुख मिळत नाही आणि मृत्यूनंतरही शांती मिळत नाही. त्याचा नाश निश्चित आहे कारण त्याला ज्ञान, श्रद्धा आणि भक्तीचा मार्ग सापडत नाही. या श्लोकाचा सार असा आहे की आत्मज्ञान मिळविण्यासाठी श्रद्धा, श्रद्धा आणि निरंतर साधना आवश्यक आहे. अज्ञान, अर्धवटपणा आणि शंका ही व्यक्तीच्या मार्गात अडथळे निर्माण करतात आणि म्हणून त्या टाळल्या पाहिजेत.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.