अध्याय 4 · श्लोक 24

ब्रह्मार्पणं ब्रह्म हविर्ब्रह्माग्नौ ब्रह्मणा हुतम्‌ । ब्रह्मैव तेन गन्तव्यं ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ ४-२४ ॥

अर्थ

ज्या यज्ञात अर्पण अर्थात स्रुवा आदी ही ब्रह्म आहे आणि हवन करण्याजोगे द्रव्यसुद्धा ब्रह्म आहे, तसेच ब्रह्मरूप अशा कर्त्याच्या द्वारे ब्रह्मरूप अग्नीमध्ये आहुती देण्याची क्रियाही ब्रह्म आहे, त्या ब्रह्मकर्मात स्थित असणाऱ्या योग्याला मिळण्याजोगे फळसुद्धा ब्रह्मच आहे. ॥ ४-२४ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात श्रीकृष्णाने यज्ञाद्वारे ब्रह्माचे सार स्पष्ट केले आहे. येथे, यज्ञातील विविध घटक ब्रह्माशी जोडलेले आहेत, जे एक महत्त्वपूर्ण वेगळेपणा दर्शवितात. ब्रह्मार्पण: याचा अर्थ 'ब्रह्माला अर्पण करणे' असा होतो. यज्ञातील प्रत्येक भाग, जे काही साहित्य अर्पण केले जाते, ते ब्रह्मामध्येच सामावलेले आहे. म्हणजेच यज्ञाची संपूर्ण प्रक्रिया ब्रह्माचे सार प्रतिबिंबित करते. ब्रह्म हविह: येथे हविह (त्याग) हे देखील ब्रह्माचे रूप आहे. ब्रह्मदेवाच्या अंशातूनच यज्ञ केला जातो. अशाप्रकारे यज्ञातील प्रत्येक घटक, मग तो अर्पण असो वा अर्पण असो, ब्रह्मदेवाचे गुण प्रतिबिंबित करतात. ब्रह्मग्नौ ब्राह्मणा हुतम: अग्नी हा ब्रह्म मानला जातो आणि या अग्नीत ब्रह्मदेवाकडून यज्ञ केला जातो. यज्ञाचा अग्नी स्वतः ब्रह्म आहे आणि यज्ञ करणारा देखील ब्रह्म आहे. ब्रह्मैव दहा गंथम: शेवटी, यज्ञ प्रक्रियेतून जे काही प्राप्त होते ते ब्रह्मामध्येच विलीन होते. अशा प्रकारे यज्ञाची संपूर्ण कृती ब्रह्मदेवाकडे घेऊन जाते. ब्रह्मकर्मसमाधीन: यज्ञ कर्म ब्रह्म तत्त्वानुसार केले जाते आणि या समर्पणाने खरे ज्ञान प्राप्त होते. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्णांनी हे स्पष्ट केले आहे की यज्ञ हा केवळ धार्मिक विधी नसून ते ब्रह्मदेवाशी सखोल आध्यात्मिक संबंध प्रस्थापित करण्याचे साधन आहे. यज्ञातील सर्व घटक ब्रह्मामध्ये विलीन होतात आणि या प्रक्रियेद्वारे आत्मा ब्रह्माशी एकरूपतेचा अनुभव घेतो.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.