अध्याय 2 · श्लोक 71

स्पष्टीकरण

या श्लोकात श्रीकृष्णाने वास्तविक शांती प्राप्त करणाऱ्या व्यक्तीचे वर्णन केले आहे. विहया कमन्याह सर्वान - सर्व इच्छांचा त्याग करणारी व्यक्ती. येथे "काम" म्हणजे शारीरिक इच्छा आणि तृष्णा. जेव्हा एखादी व्यक्ती आपल्या सर्व इच्छा आणि लालसा सोडून देते, तेव्हा तो आध्यात्मिक प्रगतीकडे जातो. चरति निःस्पृहः - ज्याला कोणत्याही गोष्टीची किंवा परिस्थितीची इच्छा नसते, म्हणजेच जो आसक्तीशिवाय संसारात भटकतो. त्याचे मन कोणत्याही गोष्टीच्या इच्छेपासून मुक्त राहते. निर्मम - "निर्मम" म्हणजे ज्याला आपुलकी नाही. ज्या व्यक्तीला कोणत्याही वस्तू किंवा नातेसंबंधात "माझे" असे संबोधून आपुलकी किंवा आसक्ती नसते. निर्हंकर:- "निर्हंकार" म्हणजे जो अहंकारमुक्त असतो, ज्याला अहंकाराची जाणीव नसते. "मी" आणि "माझे" या भावनेच्या पलीकडे असलेली व्यक्ती. सह शांतिमधिगच्छति - जो व्यक्ती सर्व इच्छा, आसक्ती आणि अहंकारापासून मुक्त असतो त्याला खरी शांती प्राप्त होते. ही शांती शाश्वत आणि शाश्वत आहे, जी जगाच्या दु:खाच्या आणि सुखांच्या पलीकडे आहे. या श्लोकाचा सार असा आहे की शांती आणि समाधान मिळविण्यासाठी भौतिक इच्छा, आसक्ती आणि अहंकार यांचा त्याग केला पाहिजे. जेव्हा एखादी व्यक्ती यापासून मुक्त होते तेव्हाच त्याला खरी शांतता अनुभवता येते. श्रीकृष्ण आपल्याला येथे शिकवतात की आध्यात्मिक प्रगतीसाठी आंतरिक शुद्धता आणि इच्छांचा त्याग आवश्यक आहे.