अध्याय 2 · श्लोक 7

कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः पृच्छामि त्वां धर्मसंमूढचेताः । यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम्‌ ॥ २-७ ॥

अर्थ

करुणाव्याप्त दैन्यामुळे ज्याचा मूळ स्वभाव नाहीसा झाला आहे व धर्माधर्माचा निर्णय करण्याविषयी ज्याची बुद्धी असमर्थ आहे, असा मी तुम्हाला विचारीत आहे की, जे साधन खात्रीने कल्याणकारक आहे, ते मला सांगा. कारण मी तुमचा शिष्य आहे. म्हणून तुम्हाला शरण आलेल्या मला उपदेश करा. ॥ २-७ ॥

स्पष्टीकरण

अर्जुनाने या श्लोकात सखोल आत्मपरीक्षण आणि विनंती केली आहे. ते त्यांच्या परिस्थितीचे यथार्थपणे विश्लेषण करतात आणि त्यांची सध्याची मनस्थिती आणि स्थिती त्यांना धर्माच्या मार्गाच्या आकलनात अडथळा आणतात हे ओळखतात. अशक्त आणि गोंधळल्यासारखे वाटून अर्जुनने भगवान श्रीकृष्णांचे मार्गदर्शन मागितले. त्यांना समजते की त्यांच्यातील नम्रता आणि गोंधळ त्यांच्या निर्णय घेण्याच्या क्षमतेवर परिणाम करत आहे, आणि म्हणूनच ते स्पष्ट आणि अचूक मार्गदर्शनासाठी श्रीकृष्णाला प्रार्थना करत आहेत. अर्जुनाने आपल्या नम्रतेने आणि भक्तीने श्रीकृष्णाला योग्य मार्ग दाखविण्याची आणि त्याच्या जीवनातील धर्माचे सत्य समजावून सांगण्याची विनंती केली. हा श्लोक भगवंताकडून संपूर्ण मार्गदर्शन प्राप्त करण्याच्या इच्छेसह अर्जुनाच्या धर्म आणि ज्ञानप्राप्तीच्या सखोलतेचे प्रतिबिंबित करतो.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.