अध्याय 2 · श्लोक 51

कर्मजं बुद्धियुक्ता हि फलं त्यक्त्वा मनीषिणः । जन्मबन्धविनिर्मुक्ताः पदं गच्छन्त्यनामयम्‌ ॥ २-५१ ॥

अर्थ

कारण समबुद्धीने युक्त असलेले ज्ञानी लोक कर्मापासून उत्पन्न होणाऱ्या फळाचा त्याग करून जन्मरूप बंधनापासून मुक्त होऊन निर्विकार परमपदाला प्राप्त होतात. ॥ २-५१ ॥

स्पष्टीकरण

हा श्लोक स्पष्ट करतो की ज्या व्यक्तीला योग्य समज आणि ज्ञान प्राप्त होते तो केवळ आपल्या कर्माच्या फळाचा त्याग करून आपले कर्तव्य पार पाडण्यातच समाधानी असतो. असे लोक त्यांच्या कृतीच्या परिणामांची चिंता करत नाहीत आणि केवळ कर्तव्य मानून कार्य करतात, त्याचे परिणाम प्राप्त होण्याची कोणतीही आशा न ठेवता. जेव्हा मनुष्य कर्माच्या परिणामांची चिंता सोडून केवळ आपले कर्तव्य पार पाडतो तेव्हा तो जन्माच्या बंधनातून मुक्त होतो. अशा व्यक्ती ज्ञान आणि अभ्यासाद्वारे परिपूर्णता प्राप्त करतात आणि मोक्ष (अमर दर्जा) प्राप्त करतात, जो जन्म आणि मृत्यूच्या चक्राच्या पलीकडे आहे. बुद्धी आणि समंजसपणा वापरून कर्माच्या परिणामांपासून मुक्त होणे शक्य आहे, हेही हा श्लोक शिकवतो. याचा अर्थ असा आहे की एखाद्या व्यक्तीने त्याच्या कृतीत प्रामाणिक आणि निःसंकोच असावे आणि त्याने फक्त त्याचे कर्तव्य बजावले पाहिजे. अशा प्रकारे, व्यक्ती मुक्ती आणि शांती प्राप्त करण्यास सक्षम आहे.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.