अध्याय 2 · श्लोक 50
बुद्धियुक्तो जहातीह उभे सुकृतदुष्कृते । तस्माद्योगाय युज्यस्व योगः कर्मसु कौशलम् ॥ २-५० ॥
अर्थ
समबुद्धीचा पुरुष पुण्य व पाप या दोहोंचाही याच जगात त्याग करतो. अर्थात त्यापासून मुक्त असतो. म्हणून तू समत्वरूप योगाला चिकटून राहा. हा समत्वरूप योगच कर्मांतील कौशल्य आहे, म्हणजेच कर्मबंधनातून सुटण्याचा उपाय आहे. ॥ २-५० ॥
स्पष्टीकरण
श्लोक 50 मध्ये भगवान श्रीकृष्ण कर्म आणि योगाची तत्त्वे सांगत आहेत. या श्लोकात असे म्हटले आहे की जो मनुष्य बुद्धीने युक्त असतो तो चांगल्या आणि वाईटाचा त्याग करतो. याचा अर्थ असा आहे की अशा व्यक्तीने कर्मयोग (योगाद्वारे कृती) केली पाहिजे, जेणेकरून त्याला त्याच्या कार्यात कौशल्य आणि कार्यक्षमता प्राप्त होईल. स्पष्टीकरण: बुद्धियुक्तो जहाति उभे सुकृतदुष्कृते: हा भाग सांगतो की, ज्याच्याकडे खरे ज्ञान आणि बुद्धी असते, तो बुद्धीमान व्यक्ती आपल्याकडून केलेल्या चांगल्या (सुकृत) आणि वाईट (दुष्कृत) कर्मांची फळे सोडून देतो. याचा अर्थ असा की तो त्याच्या कृतींच्या परिणामांची आसक्ती सोडून देतो आणि फक्त त्याचे कर्तव्य पार पाडण्यावर लक्ष केंद्रित करतो. अशी व्यक्ती ना सुखाची आसक्ती असते ना दु:खाने निराश असते. तस्माद्योगय युजस्व योग: कर्मसु कौशलम्: या भागात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला कर्मयोगामध्ये म्हणजेच योगाद्वारे कर्म करण्याचा सल्ला देतात. येथे 'योग' म्हणजे कर्मयोग, जो कोणत्याही आसक्तीशिवाय आणि परिणामाची अपेक्षा न ठेवता कार्य करण्याची पद्धत आहे. असे केल्याने कामात कौशल्य आणि कार्यक्षमता प्राप्त होते. भावार्थ : या श्लोकाचा मुख्य संदेश असा आहे की, बुद्धिमान व्यक्तीने आपल्या कर्माच्या परिणामाची चिंता न करता योगमार्गाचा अवलंब करत आपले कर्तव्य बजावले पाहिजे. याद्वारे तो चांगल्या-वाईटाच्या बंधनातून मुक्त होतो आणि आपल्या कामात पारंगत होतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.