अध्याय 2 · श्लोक 32

स्पष्टीकरण

भगवद्गीतेच्या या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला समजावून सांगत आहेत की रणांगणात उपस्थित राहणे आणि लढणे ही क्षत्रियासाठी (योद्धा वर्ग) मोठी संधी आहे. अन्याय आणि अधर्माविरुद्ध लढणे आणि कर्तव्य बजावणे हे क्षत्रियाचे कर्तव्य आहे. श्रीकृष्ण म्हणतात की अर्जुन सारख्या शूर योद्ध्याला स्वर्गाच्या दारासारखी संधी आपोआपच मिळते. हे युद्ध धर्म आणि अधर्म यांच्यातील आहे आणि त्यात लढून अर्जुन केवळ आपली जात जबाबदारी पार पाडू शकत नाही तर स्वाभिमान, कीर्ती आणि शेवटी मोक्ष देखील मिळवू शकतो. भगवान श्रीकृष्णाच्या मते, अशी संधी फार कमी वेळा येते आणि ती मिळणे आनंदी आणि भाग्यवान क्षत्रियांसाठी विशेष आहे. अशाप्रकारे, श्रीकृष्ण अर्जुनला आपल्या जबाबदाऱ्यांपासून दूर न जाण्याची आणि या धर्मयुद्धात सहभागी होण्यासाठी प्रेरित करत आहेत, कारण हाच त्याच्या जीवनाचा खरा उद्देश आहे. हा श्लोक अर्जुनला त्याच्या जबाबदारीची आणि कर्तव्याची जाणीव करून देतो आणि त्याला सांगतो की धर्माचे रक्षण करणे हा योद्ध्यासाठी सर्वात मोठा धर्म आहे, जो त्याला शेवटी मोक्ष मिळवून देईल.