अध्याय 2 · श्लोक 20

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आत्म्याच्या शाश्वत आणि अमर स्वरूपाचे वर्णन करत आहेत. ते म्हणतात की आत्मा (किंवा आत्मा) कधीही जन्म घेत नाही आणि मरत नाही. याचा अर्थ आत्म्याचा जन्म आणि मृत्यू या दोन्ही अनुभवांच्या पलीकडे आहे. आत्मा सदैव जगतो, तो जन्म घेत नाही आणि मरत नाही. ते शाश्वत आणि अमर आहे, याचा अर्थ तो कधीही नष्ट होऊ शकत नाही. देह मरण पावला तरी आत्मा स्थिर राहतो आणि नष्ट होत नाही. अशा प्रकारे, आत्म्याचे स्वरूप शाश्वत, स्थिर आणि अपरिवर्तनीय आहे. ते सृष्टीतील कोणत्याही प्रकारच्या परिवर्तनशीलतेच्या पलीकडे आहे. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण हे समजावून सांगण्याचा प्रयत्न करत आहेत की आत्म्याचे शाश्वतत्व समजून घेऊन आपण जीवनाच्या तात्पुरत्या आणि अस्थिर भौतिक वास्तवाच्या वर जावे.