अध्याय 2 · श्लोक 21
वेदाविनाशिनं नित्यं य एनमजमव्ययम् । कथं स पुरुषः पार्थ कं घातयति हन्ति कम् ॥ २-२१ ॥
अर्थ
हे पार्था (अर्थात पृथापुत्र अर्जुना), जो पुरुष हा आत्मा नाशरहित, नित्य, न जन्मणारा आणि न बदलणारा आहे, हे जाणतो, तो कोणाला कसा ठार करवील किंवा कोणाला कसा ठार करील? ॥ २-२१ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला विचारतात की जो आत्मा शाश्वत आणि अविनाशी आहे, ज्याला वेद देखील नष्ट करू शकत नाहीत आणि जो अजन्मा आणि अविनाशी आहे तो मृत कसा मानता येईल? हा श्लोक आत्म्याचे शाश्वत स्वरूप स्पष्ट करतो. भगवान श्रीकृष्णांनी अर्जुनला समजावून सांगितले की आत्मा जन्म घेत नाही आणि मरत नाही. ते शाश्वत, अविनाशी आणि शाश्वत आहे. वेद देखील या आत्म्याच्या शाश्वतता आणि अविनाशीपणाची पुष्टी करतात. श्रीकृष्ण अर्जुनला या श्लोकाद्वारे समजावून सांगण्याचा प्रयत्न करत आहेत की जर आत्माच नाशवंत नसेल तर त्याला मृत्यूची भीती कशी वाटेल? आत्म्याचे हे खरे स्वरूप त्याचे अनंतकाळ प्रतिबिंबित करते आणि ते जीवन आणि मृत्यूच्या खोट्या कल्पनेच्या पलीकडे आहे.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.