अध्याय 14 · श्लोक 24

समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः । तुल्यप्रियाप्रियो धीरस्तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ॥ १४-२४ ॥

अर्थ

जो पुरुष निरंतर आत्मभावात राहून दुःख-सुख समान मानतो, माती, दगड आणि सोने यांना सारखेच मानतो, ज्याला आवडती व नावडती गोष्ट सारखीच वाटते, जो ज्ञानी आहे आणि स्वतःची निंदा व स्तुती ज्याला समान वाटतात ॥ १४-२४ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवद्गीतेच्या 14 व्या अध्यायात निसर्गाच्या तीन गुणांच्या संदर्भात आत्म्याच्या गुणांचे वर्णन केले आहे. यामध्ये भगवान श्रीकृष्ण व्यक्तीच्या गुणांचे वर्णन करतात जे त्याला सद्गुण आणि कृतीच्या वृत्तीमध्ये स्थिर ठेवतात. समदुःखसुख स्वस्थः सुख-दुःखाकडे समानतेने पाहणारी ही व्यक्ती. त्याच्यासाठी सुख आणि दुःख सारखेच असतात, त्यामुळे तो मानसिक आणि भावनिकदृष्ट्या संतुलित राहतो. समलोष्टशमाकांचन : ही व्यक्ती माती, दगड आणि सोने यांना समान मानते. त्याच्या दृष्टीने भौतिक गोष्टींचे महत्त्व आणि मूल्य यात फरक नाही. ही गुणवत्ता त्याची विशिष्टता आणि तटस्थता दर्शवते. तुलाप्रियाप्रियाओ धीरः ही व्यक्ती आवडत्या आणि अप्रिय गोष्टींना समान मानते. कोणत्याही गोष्टीची आवड किंवा अप्रियता त्याच्यासाठी महत्त्वाची नसते; तो सर्व परिस्थितीत स्थिर राहतो. तुल्यानिंदात्मसंस्तुति: ही व्यक्ती आपली टीका आणि स्तुती समानतेने स्वीकारते. त्याच्या आंतरिक स्थितीवर टीका किंवा स्तुतीचा परिणाम होत नाही. ही गुणवत्ता त्याला एक स्थिर आणि संतुलित व्यक्ती बनवते. अशा प्रकारे, या श्लोकात वर्णन केलेली व्यक्ती अशी आहे जी जीवनातील अस्थिरता आणि भौतिक गोष्टींच्या क्षणभंगुरतेच्या पलीकडे स्थिर, संतुलित आणि विवेकपूर्ण दृष्टीकोन स्वीकारते. हे आत्मज्ञानाच्या दिशेने एक महत्त्वाचे पाऊल दर्शवते, जिथे बाह्य परिस्थितींपासून अप्रभावित राहून आंतरिक शांती मिळते.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.