अध्याय 12 · श्लोक 15
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः । हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः ॥ १२-१५ ॥
अर्थ
ज्याच्यापासून कोणत्याही जीवाला उद्वेग होत नाही तसेच ज्याला कोणत्याही जीवाचा उद्वेग होत नाही, जो हर्ष, मत्सर, भीती आणि उद्वेग इत्यादींपासून मुक्त असतो, तो भक्त मला प्रिय आहे. ॥ १२-१५ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आपल्या भक्तांचे एक वैशिष्ट्य सांगत आहेत. ते स्पष्ट करतात की जो भक्त इतरांच्या कर्मांनी प्रभावित होत नाही किंवा इतरांच्या दुःखाने त्रास देत नाही, तो देवाला अत्यंत प्रिय आहे. “यस्मान्नोद्विजेते लोको” – याचा अर्थ अशी व्यक्ती जी स्वतःला लोकांच्या कृतीने विचलित होऊ देत नाही, जी इतरांच्या वागण्याने किंवा घटनांमुळे चिडलेली नाही. “लोकान्नोद्विजते का याह” – याचा अर्थ अशी व्यक्ती जी आपल्या कृतीने किंवा वागण्याने इतरांना त्रास देत नाही, म्हणजे ज्याचा इतरांवर नकारात्मक प्रभाव पडत नाही. "हर्षमर्षभयोद्वेगर्मुक्तो यः" - याचा अर्थ जो आनंद, राग, भय किंवा कोणत्याही प्रकारच्या भावनिक अशांततेपासून मुक्त आहे. तो मानसिकदृष्ट्या शांत आणि संतुलित राहतो. "स चा मे प्रियाः" - याचा अर्थ असा आहे की अशी व्यक्ती भगवान श्रीकृष्णाला अत्यंत प्रिय आहे. अशा प्रकारे, या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण सूचित करत आहेत की खरा भक्त तो आहे जो आध्यात्मिक शांती आणि संतुलन राखतो आणि जो आपले आंतरिक आणि बाह्य वातावरण संतुलित ठेवतो. अशी व्यक्ती विशेषतः देवाला प्रिय असते, कारण तो अनुकूल आणि सकारात्मक वृत्तीने जीवन जगतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.