अध्याय 11 · श्लोक 49

मा ते व्यथा मा च विमूढभावो दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम्‌ । व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ११-४९ ॥

अर्थ

माझे या प्रकारचे हे भयंकर रूप पाहून तू भयभीत हौऊ नकोस किंवा गोंधळून जाऊ नकोस. तू भीती सोडून प्रीतियुक्त अंतःकरणाने तेच माझे हे शंख-चक्र-गदा-पद्म धारण केलेले चतुर्भुज रूप पुन्हा पाहा. ॥ ११-४९ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णाने अर्जुनाला उद्देशून म्हटले आहे की, हे विशाल रूप पाहून तुला जी भीती आणि संभ्रम वाटतो तो पूर्णपणे व्यर्थ आहे. या दैवी रूपाच्या भीषणतेला घाबरण्याची गरज नाही, कारण हे रूप केवळ तात्पुरते आहे. तुमच्या मनात निर्माण झालेली भीती आणि अज्ञान सोडून द्या. किंबहुना, या विशाल स्वरूपाचे दर्शन हा ईश्वराचा एक विशेष भ्रम आहे आणि त्याचे मूळ स्वरूप प्रेम आणि सौम्यता आहे. हे विशाल रूप पाहिल्यानंतर, आपण शांती आणि प्रेमाच्या भावनेने आपले सामान्य रूप पुन्हा पहावे. हे रूप केवळ एक तात्पुरती दृष्टी आहे आणि आपल्या शाश्वत आत्म्यासाठी वास्तविक स्वरूप हे आहे जे आपल्याला प्रेम आणि शांती अनुभवते. म्हणून ही भीती आणि संभ्रम सोडून पुन्हा माझ्या खऱ्या रूपाचा साक्षात्कार करावा, ज्यामुळे तुमच्या मनात कायम प्रेम आणि शांती येईल.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.