अध्याय 10 · श्लोक 37

वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनञ्जयः । मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥ १०-३७ ॥

अर्थ

वृष्णिवंशीयांमध्ये वासुदेव अर्थात मी स्वतः तुझा मित्र, पांडवांमध्ये धनंजय म्हणजे तू, मुनींमध्ये वेदव्यास मुनी आणि कवींमध्ये शुक्राचार्य कवीही मीच आहे. ॥ १०-३७ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण स्वतःला विविध प्रमुख व्यक्तींच्या रूपात सादर करत आहेत: वृष्णीनाम वासुदेवोस्मि: भगवान श्रीकृष्ण स्वतःला वृष्णी वंशातील लोकांमध्ये वासुदेव म्हणून सादर करत आहेत. श्री कृष्णाचा जन्म वृष्णी वंशात झाला आणि ते या वंशातील सर्वात प्रमुख सदस्य आहेत. पांडवनाम धनंजय: पांडवांमध्ये अर्जुनाला "धनंजय" म्हटले जाते आणि येथे भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाच्या रूपात प्रकट होत आहेत. अर्जुन हा पांडवांमधील सर्वात प्रमुख आणि शूर योद्धा होता. मुनिनामप्यहं व्यासः ऋषींमध्ये ते व्यास म्हणून प्रकट होत आहेत. ऋषी व्यास हे वेद, पुराण आणि महाभारत यांचे संकलक होते आणि ते महान ज्ञानाचे प्रतीक आहेत. कविनामुष्ण कवी: कवींमध्ये ते "उषाना कवी" म्हणून प्रकट होत आहेत. उष्ना या महान कवयित्री आणि विचारवंत होत्या, ज्यांनी ज्ञान आणि साहित्याच्या क्षेत्रात महत्त्वपूर्ण योगदान दिलेले मानले जाते. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण हे दाखवत आहेत की ते स्वतःला वेगवेगळ्या वर्गात आणि भूमिकांमध्ये प्रकट करू शकतात. हे त्याच्या असीम वैभव आणि सर्वशक्तिमानतेचे लक्षण आहे, जे प्रत्येक क्षेत्रात अद्वितीय आणि ठळकपणे प्रकट होते.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.