अध्याय 1 · श्लोक 36

निहत्य धार्तराष्ट्रान्नः का प्रीतिः स्याज्जनार्दन । पापमेवाश्रयेदस्मान्‌ हत्वैतानाततायिनः ॥ १-३६ ॥

अर्थ

हे जनार्दना, धृतराष्ट्राच्या मुलांना मारून आम्हाला कोणते सुख मिळणार? या आततायींना मारून आम्हाला पापच लागणार. ॥ १-३६ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात अर्जुन आपली चिंता आणि नैतिक दुविधा व्यक्त करत आहे. तो भगवान श्रीकृष्णाला म्हणत आहे की जर आपण या 'अत्तायी' म्हणजेच जुलमी लोकांना मारले तर ते पापाचे आश्रय होईल. यावरून असे दिसून येते की या लोकांच्या मृत्यूने पाप वाढत जाईल. अर्जुनने पुढे म्हटले आहे की या पापामुळे आपण कौरवांना आणि त्यांच्या कुटुंबीयांना का मारावे? ते आमचे नातेवाईक आहेत आणि त्यांना मारून आम्ही आनंदी होऊ शकत नाही. हा श्लोक केवळ युद्धाच्या नैतिक पैलूंवर प्रकाश टाकतो असे नाही तर अर्जुनाचे मानसशास्त्र देखील प्रतिबिंबित करतो. या श्लोकाद्वारे अर्जुन युद्धातील गुंतागुंत आणि त्याच्या कर्तव्यावर निर्माण होणारे प्रश्न मांडत आहे. तो आपल्या पूर्वज, शिक्षक आणि नातेवाईकांबद्दलच्या करुणेने आणि आपुलकीने भारावून गेला आहे आणि त्यामुळे तो युद्धाच्या कोंडीत सापडला आहे.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.