ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 9

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಈ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಗಳೆಂಬ ಮಹಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅವು ತನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣ ಕಾರಣ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. "ಧನಂಜಯ! ಆ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ (`ತೇಷು ಕರ್ಮಸು`) ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ (`ಅಸಕ್ತಂ`) ಮತ್ತು ಉದಾಸೀನನಂತೆ (ತಟಸ್ಥನಾಗಿ, ಯಾರ ಪಕ್ಷವನ್ನೂ ವಹಿಸದೆ) (`ಉದಾಸೀನವತ್`) ಇರುವ (`ಆಸೀನಂ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಆ ಕರ್ಮಗಳು (`ತಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ`) ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಚ ನಿಬಧ್ನಂತಿ`)." ಭಗವಂತನು ಸೃಷ್ಟಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಲೀಲೆಯಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ನಿರಾಸಕ್ತನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕೇವಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಕರ್ಮಗಳು ಅವನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಇದೇ ತತ್ವ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ - ಅನಾಸಕ್ತ ಕರ್ಮವು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.