ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 4

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ತನ್ನ ಅಚಿಂತ್ಯವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗಿನ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ (ಶ್ಲೋಕ 4-6). "ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು (`ಇದಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್`) ನನ್ನ ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪದಿಂದ (ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಗೋಚರವಾಗದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದಿಂದ) (`ಮಯಾ ಅವ್ಯಕ್ತಮೂರ್ತಿನಾ`) ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (`ತತಂ`). ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು (`ಸರ್ವಭೂತಾನಿ`) ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ (`ಮತ್-ಸ್ಥಾನಿ`). ಆದರೆ (`ಚ`) ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಅವುಗಳಲ್ಲಿ (ಅವುಗಳ ಅಧೀನನಾಗಿ ಅಥವಾ ಅವುಗಳಿಂದ ಸೀಮಿತನಾಗಿ) (`ತೇಷು`) ನೆಲೆಸಿಲ್ಲ (`ನ ಅವಸ್ಥಿತಃ`)." ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲೇ ಇವೆ. ಆದರೆ, ಅವನು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತೀತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವುಗಳ ದೋಷಗಳಿಂದ ಅಲಿಪ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಜಗತ್ತು ಅವನನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಭಗವಂತನ ಏಕಕಾಲಿಕ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿತ್ವ ಮತ್ತು ಅತೀತತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.