ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 29

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಭಗವಂತನು ಪಕ್ಷಪಾತಿಯೇ? ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಒಲಿಯುತ್ತಾನೆಯೇ? ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ (`ಸರ್ವಭೂತೇಷು`) ಸಮನಾಗಿದ್ದೇನೆ (`ಸಮಃ`). ನನಗೆ (`ಮೇ`) ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರನಾದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ (`ನ ದ್ವೇಷ್ಯಃ ಅಸ್ತಿ`), (ವಿಶೇಷವಾಗಿ) ಪ್ರಿಯನಾದವನೂ ಇಲ್ಲ (`ನ ಪ್ರಿಯಃ`). ಆದರೆ (`ತು`) ಯಾರು (`ಯೇ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಭಕ್ತಿಯಿಂದ (`ಭಕ್ತ್ಯಾ`) ಭಜಿಸುತ್ತಾರೋ (`ಭಜಂತಿ`), ಅವರು (`ತೇ`) ನನ್ನಲ್ಲಿ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ) ಇರುತ್ತಾರೆ (`ಮಯಿ`), ಮತ್ತು ನಾನು ಕೂಡ (`ಅಹಂ ಅಪಿ`) ಅವರಲ್ಲಿ (`ತೇಷು ಚ`) ಇರುತ್ತೇನೆ." ಭಗವಂತನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ದ್ವೇಷವಾಗಲೀ, ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಲೀ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದಂತೆ. ಆಗ ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಯು ಅವರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ, ಆದರೆ ಅದರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಫಲ ನೀಡುವಂತೆ, ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಯು ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.