ಅಧ್ಯಾಯ 7 · ಶ್ಲೋಕ 26

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ತನ್ನ ಸರ್ವಜ್ಞತ್ವವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ, ಆದರೂ ತನ್ನನ್ನು ಅರಿತವರು ವಿರಳವೆಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಅರ್ಜುನ! ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಗತಿಸಿದ (`ಸಮತೀತಾನಿ`), ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿರುವ (`ವರ್ತಮಾನಾನಿ ಚ`) ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿರುವ (`ಭವಿಷ್ಯಾಣಿ ಚ`) ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು (`ಭೂತಾನಿ`) ಬಲ್ಲೆನು (`ವೇದ`). ಆದರೆ (`ತು`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) (ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ) ತಿಳಿದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ (`ನ ಕಶ್ಚನ ವೇದ`)." ಭಗವಂತನು ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯತ್, ವರ್ತಮಾನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು. ಆದರೆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತರಾದ ಜೀವಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ಭಗವಂತನ ಮತ್ತು ಜೀವಿಯ ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯ ನಡುವಿನ ಅಪಾರ ಅಂತರವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.