ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 45

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಯೋಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಉಪಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಆದರೆ (`ತು`), (ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ) ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ (`ಪ್ರಯತ್ನಾತ್`) ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ (`ಯತಮಾನಃ`) ಯೋಗಿಯು (`ಯೋಗೀ`), ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ (`ಸಂಶುದ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಃ`), ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆದು (`ಅನೇಕ-ಜನ್ಮ-ಸಂಸಿದ್ಧಃ`), ಅನಂತರ (`ತತಃ`) ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) (`ಪರಾಂ ಗತಿಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಯಾತಿ`)." ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಯು ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಸಾಧಕನು ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಯತ್ನ ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.