ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 37

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಅರ್ಜುನನು ಯೋಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿಫಲನಾದವನ ಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಕೃಷ್ಣ! ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ (`ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಉಪೇತಃ`), ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಶಿಥಿಲನಾದ ಕಾರಣ (`ಅಯತಿಃ`), (ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ) ಯೋಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸಿದವನು (`ಯೋಗಾತ್ ಚಲಿತಮಾನಸಃ`), ಯೋಗದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು (ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು) (`ಯೋಗಸಂಸಿದ್ಧಿಂ`) ಪಡೆಯದೆ (`ಅಪ್ರಾಪ್ಯ`), ಯಾವ ಗತಿಯನ್ನು (`ಕಾಂ ಗತಿಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಗಚ್ಛತಿ`)?" ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೂ, ಪ್ರಯತ್ನದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಗುರಿ ತಲುಪುವ ಮುನ್ನವೇ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವನ ಗತಿ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಅವನು ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದೇ?