ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 27

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಈ ರೀತಿ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಯೋಗಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಫಲವನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ (`ಪ್ರಶಾಂತಮನಸಂ`), ರಜೋಗುಣವು ಶಾಂತವಾದ (`ಶಾಂತರಜಸಂ`), ಪಾಪರಹಿತನಾದ (`ಅಕಲ್ಮಷಂ`) ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನೇ ಆದ (`ಬ್ರಹ್ಮಭೂತಂ`) ಈ ಯೋಗಿಯನ್ನು (`ಏನಂ ಯೋಗಿನಂ ಹಿ`) ಉತ್ತಮವಾದ ಸುಖವು (`ಸುಖಂ ಉತ್ತಮಂ`) ಬಂದು ಸೇರುತ್ತದೆ (`ಉಪೈತಿ`). ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಶಾಂತವಾದಾಗ, ರಜೋಗುಣದ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಿಂತಾಗ, ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಿ, ಯೋಗಿಯು ಬ್ರಹ್ಮಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.