ಅಧ್ಯಾಯ 6 · ಶ್ಲೋಕ 14

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ...ಪ್ರಶಾಂತವಾದ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳವನಾಗಿ (`ಪ್ರಶಾಂತಾತ್ಮಾ`), ಭಯವನ್ನು ತೊರೆದವನಾಗಿ (`ವಿಗತಭೀಃ`), ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ (ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಯಮ) (`ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿವ್ರತೇ ಸ್ಥಿತಃ`), ಮನಸ್ಸನ್ನು (`ಮನಃ`) ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಗ್ರಹಿಸಿ (`ಸಂಯಮ್ಯ`), ನನ್ನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತವನ್ನಿಟ್ಟವನಾಗಿ (`ಮತ್-ಚಿತ್ತಃ`), ಯೋಗಯುಕ್ತನಾಗಿ (`ಯುಕ್ತಃ`), ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮ ಗತಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ (`ಮತ್ಪರಃ`) ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು (`ಆಸೀತ`). ಪ್ರಶಾಂತತೆ, ನಿರ್ಭಯತೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಮನೋನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವುದು – ಇವು ಧ್ಯಾನದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾದ ಆಂತರಿಕ ಗುಣಗಳು.