ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 38

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಜ್ಞಾನದ ಪರಮ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ (`ಇಹ`) ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ (`ಜ್ಞಾನೇನ ಸದೃಶಂ`) ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದು (`ಪವಿತ್ರಂ`) ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ (`ನ ಹಿ ವಿದ್ಯತೇ`). ಅದನ್ನು (`ತತ್`) ಯೋಗದಲ್ಲಿ (ಕರ್ಮಯೋಗ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನಯೋಗದಲ್ಲಿ) ಪರಿಪಕ್ವನಾದವನು (`ಯೋಗಸಂಸಿದ್ಧಃ`) ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ (`ಕಾಲೇನ`) ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ (`ಆತ್ಮನಿ`) ತಾನಾಗಿಯೇ (`ಸ್ವಯಂ`) ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ (`ವಿಂದತಿ`)." ಜ್ಞಾನವು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ತತ್ವ. ಅದು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವ ವಸ್ತುವಲ್ಲ, ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯಾದಾಗ ತನ್ನೊಳಗೇ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸತ್ಯ.