ಅಧ್ಯಾಯ 4 · ಶ್ಲೋಕ 37

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಜ್ಞಾನವು ಹೇಗೆ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನು ಬೆಂಕಿಯ ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. "ಅರ್ಜುನ! ಹೇಗೆ (`ಯಥಾ`) ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯು (`ಸಮಿದ್ಧಃ ಅಗ್ನಿಃ`) ಕಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು (`ಏಧಾಂಸಿ`) ಬೂದಿ ಮಾಡುವುದೋ (`ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಕುರುತೇ`), ಹಾಗೆಯೇ (`ತಥಾ`) ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಅಗ್ನಿಯು (`ಜ್ಞಾನಾಗ್ನಿಃ`) ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು (ಸಂಚಿತ, ಪ್ರಾರಬ್ಧ, ಆಗಾಮಿ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು) (`ಸರ್ವಕರ್ಮಾಣಿ`) ಬೂದಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ (`ಭಸ್ಮಸಾತ್ ಕುರುತೇ`)." ಜ್ಞಾನೋದಯವಾದಾಗ, ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ವಾಸನೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ফলে ಜೀವನು ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.