ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 33

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಪ್ರಕೃತಿಯ (ಸ್ವಭಾವದ) ಬಲವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನೂ ಸಹ (`ಜ್ಞಾನವಾನ್ ಅಪಿ`) ತನ್ನ (`ಸ್ವಸ್ಯಾಃ`) ಪ್ರಕೃತಿಗೆ (`ಪ್ರಕೃತೇಃ`) ಅನುಗುಣವಾಗಿಯೇ (`ಸದೃಶಂ`) ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ (`ಚೇಷ್ಟತೇ`). ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು (`ಭೂತಾನಿ`) ತಮ್ಮ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು (`ಪ್ರಕೃತಿಂ`) ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ (`ಯಾಂತಿ`). (ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಬಾಹ್ಯ) ನಿಗ್ರಹವು (`ನಿಗ್ರಹಃ`) ಏನು ಮಾಡೀತು (`ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ`)?" ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು (ಗುಣಗಳನ್ನು) ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ದಮನದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಗದು. ಬದಲಾಗಿ, ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರಿತು, ಅದನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿ, ಧರ್ಮದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.