ಅಧ್ಯಾಯ 3 · ಶ್ಲೋಕ 19

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಗೆ ಕರ್ತವ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅರ್ಜುನನು (ಮತ್ತು ಇತರರು) ಅನಾಸಕ್ತರಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಆದ್ದರಿಂದ (`ತಸ್ಮಾತ್`), ನೀನು ಫಲಾಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ (`ಅಸಕ್ತಃ`) ಯಾವಾಗಲೂ (`ಸತತಂ`) ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು (`ಕಾರ್ಯಂ ಕರ್ಮ`) ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸು (`ಸಮಾಚರ`). ಏಕೆಂದರೆ (`ಹಿ`), ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿ (`ಅಸಕ್ತಃ`) ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ (`ಆಚರನ್ ಕರ್ಮ`) ಪುರುಷನು (`ಪೂರುಷಃ`) ಪರಮ ಪದವನ್ನು (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) (`ಪರಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಆಪ್ನೋತಿ`)." ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಯ ಸ್ಥಿತಿ ಆದರ್ಶವಾದರೂ, ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಮತ್ತು ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ, ಅನಾಸಕ್ತ ಕರ್ಮವು ಅವಶ್ಯಕ.