अध्याय 3 · श्लोक 19
तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर । असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुषः ॥ ३-१९ ॥
अर्थ
म्हणून तू नेहमी आसक्त न होता कर्तव्य कर्म नीट करीत राहा. कारण आसक्ती सोडून कर्म करणारा मनुष्य परमात्म्याला जाऊन मिळतो. ॥ ३-१९ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला कर्मयोगाचे महत्त्व समजावून सांगतात. खालील मुद्दे येथे स्पष्ट केले आहेत: असत्यं कार्यं: “असक्त” म्हणजे “असक्त” किंवा “निःस्वार्थ”, आणि “सतं कार्यं” म्हणजे “सदैव आपल्या कामात मग्न”. अशाप्रकारे, हा विभाग सांगते की एखाद्याने पूर्ण समर्पण आणि निर्दोषपणाने एखाद्याच्या कामात व्यस्त असले पाहिजे. येथे “असक्तः” म्हणजे एखाद्याने आपल्या कृतीच्या परिणामाची अपेक्षा किंवा काळजी करू नये. कर्म समाचार: "कर्म समाचार" म्हणजे "कर्म करण्याचे नियम". मनुष्याने कर्म करण्याची पद्धत आणि त्याचे नियम समजून घेतले पाहिजेत असे येथे सूचित केले जात आहे. कर्मयोगाचे पालन करण्यासाठी कृतीची पद्धत आणि पद्धत समजून घेणे आवश्यक आहे हे देखील यावरून दिसून येते. असक्तो हयचरणकर्म: "असक्तो हि" चा अर्थ "असक्त व्यक्ती" आणि "आचरण कर्म" म्हणजे "कर्म करणे". म्हणजे कर्म करताना ज्याला कोणत्याही प्रकारची आसक्ती किंवा आसक्ती नसते, तो उच्च स्थितीला प्राप्त होतो. परमप्नोती पुरुष: "परम" म्हणजे "सर्वोच्च" किंवा "अधिकतम" आणि "अप्नोति" म्हणजे "प्राप्ती" आणि "पुरुष" म्हणजे "व्यक्ती". या भागाचा अर्थ असा आहे की जो मनुष्य आपल्या कृतींमध्ये अलिप्त राहतो तो आत्म्याची सर्वोच्च स्थिती किंवा पूर्णता प्राप्त करतो. भावार्थ : या श्लोकाचा सार असा आहे की कर्मयोगाच्या तत्त्वानुसार व्यक्तीने निष्कलंकपणाने आणि नि:स्वार्थीपणे कर्म केले पाहिजे. परिणामांची चिंता न करता केवळ कर्मावर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे. असे केल्याने व्यक्ती सर्वोच्च आध्यात्मिक स्थिती प्राप्त करू शकते.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.