ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 64

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಹಿಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಮುಗಿಸಿದಂತೆ ಹೇಳಿದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಇಡೀ ಗೀತೆಯ ಸಾರಾಂಶವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾದ ಮತ್ತು ಪರಮವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. "ಎಲ್ಲಾ ರಹಸ್ಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅತಿ ರಹಸ್ಯವಾದ (`ಸರ್ವಗುಹ್ಯತಮಂ`), ನನ್ನ (`ಮೇ`) ಪರಮವಾದ (ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ) (`ಪರಮಂ`) ಮಾತನ್ನು (`ವಚಃ`) ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ (`ಭೂಯಃ`) ಕೇಳು (`ಶೃಣು`). ನೀನು (`ತ್ವಂ`) ನನಗೆ (`ಮೇ`) ಬಹಳವಾಗಿ (`ದೃಢಂ`) ಇಷ್ಟನು (ಪ್ರಿಯನು) (`ಇಷ್ಟಃ ಅಸಿ ಇತಿ`), ಆದ್ದರಿಂದ (`ತತಃ`) ನಿನಗೆ (`ತೇ`) ಹಿತಕರವಾದುದನ್ನು (`ಹಿತಂ`) ಹೇಳುತ್ತೇನೆ (`ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ`)." ಈ ಮಾತುಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲಿರುವ ವಾತ್ಸಲ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಕಲ್ಯಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಮುಂದೆ ಹೇಳಲಿರುವುದು ಗೀತೆಯ ಅಂತಿಮ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಸಂದೇಶ.