ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 6

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? "ಪಾರ್ಥ! ಈ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಸಹ (`ಏತಾನಿ ಅಪಿ ತು ಕರ್ಮಾಣಿ`) ಸಂಗವನ್ನು (ಕರ್ತೃತ್ವದ ಅಭಿಮಾನ, ಆಸಕ್ತಿ) (`ಸಂಗಂ`) ಮತ್ತು ಫಲಗಳನ್ನು (`ಫಲಾನಿ ಚ`) ತ್ಯಜಿಸಿ (`ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ`), (ಇವು) ಮಾಡಲೇಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು (`ಕರ್ತವ್ಯಾನಿ ಇತಿ`) (ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು). ಇದು (`ಏತತ್`) ನನ್ನ (`ಮೇ`) ನಿಶ್ಚಿತವಾದ (`ನಿಶ್ಚಿತಂ`) ಮತ್ತು ಉತ್ತಮವಾದ (`ಉತ್ತಮಂ`) ಅಭಿಮತ (`ಮತಂ`)." ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸುಗಳು ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು 'ನಾನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಫಲವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸದೆ, ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾದ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದೇ ಭಗವಂತನ ಖಚಿತ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತ.