ಅಧ್ಯಾಯ 18 · ಶ್ಲೋಕ 45

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು (ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು) ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು (ಮೋಕ್ಷವನ್ನು) ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ತನ್ನ ತನ್ನ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ (`ಸ್ವೇ ಸ್ವೇ ಕರ್ಮಣಿ`) ನಿರತನಾದ (`ಅಭಿರತಃ`) ಮನುಷ್ಯನು (`ನರಃ`) (ಕ್ರಮೇಣ) ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು (`ಸಂಸಿದ್ಧಿಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಲಭತೇ`). ತನ್ನ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನು (`ಸ್ವಕರ್ಮನಿರತಃ`) ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು (`ಸಿದ್ಧಿಂ`) ಹೇಗೆ (`ಯಥಾ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ವಿಂದತಿ`), ಅದನ್ನು (`ತತ್`) ಕೇಳು (`ಶೃಣು`)." ಬೇರೆಯವರ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಆಸೆಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅಥವಾ ತನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಕೀಳೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮಾಡುವುದೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗ. ಆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ.