ಅಧ್ಯಾಯ 17 · ಶ್ಲೋಕ 20

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಈಗ ಕೃಷ್ಣನು ದಾನದ ಮೂರು ವಿಧಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲು ಸಾತ್ವಿಕ ದಾನ. 'ಕೊಡಬೇಕು' (`ದಾತವ್ಯಂ ಇತಿ`) ಎಂಬ ಕರ್ತವ್ಯ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ, (ಪ್ರತಿಯಾಗಿ) ಉಪಕಾರ ಮಾಡಲಾರದವನಿಗೆ (ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ) (`ಅನುಪಕಾರಿಣೇ`), ಯೋಗ್ಯವಾದ ದೇಶ (ಸ್ಥಳ), ಕಾಲ ಮತ್ತು ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ (ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ) (`ದೇಶೇ ಕಾಲೇ ಚ ಪಾತ್ರೇ ಚ`) ಯಾವ ದಾನವು (`ಯತ್ ದಾನಂ`) ಕೊಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ (`ದೀಯತೇ`), ಆ ದಾನವು (`ತತ್ ದಾನಂ`) ಸಾತ್ವಿಕವೆಂದು (`ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ`) ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (`ಸ್ಮೃತಂ`). ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕೊಡುವ ದಾನವೇ ಸಾತ್ವಿಕ ದಾನ.